آنچه هنگام اذان و پس از پایان آن گفته می‌شود.
لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ
هیچ توان و نیرویی جز به یاری الله نیست.
وقتی مؤذن «حی علی الصلاة» و «حی علی الفلاح» می‌گوید، به جای تکرار آن‌ها این را بگویید (روایت عمر).
به اختصار: در پایان روایت آمده که هر کس این‌گونه از دل به اذان پاسخ دهد، وارد بهشت می‌شود.
أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا
گواهی می‌دهم که تنها الله سزاوار پرستش است، یگانه است و شریکی ندارد، و محمد بنده و فرستادۀ اوست. به الله به حیث پروردگار، به محمد به حیث فرستاده و به اسلام به حیث دین خشنودم.
هنگام شنیدن صدای مؤذن (سعد بن ابی وقاص).
به اختصار: در روایت آمده که گناهانش آمرزیده می‌شود.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ، وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ، وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ، وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
ای الله، بر محمد ﷺ و خاندانش رحمت بفرست، چنان‌که بر ابراهیم علیه السلام و خاندانش رحمت فرستادی. تو ستوده و بزرگواری. بر محمد ﷺ و خاندانش برکت بده، چنان‌که بر ابراهیم علیه السلام و خاندانش برکت دادی. تو ستوده و بزرگواری.
پس از تکرار سخنان مؤذن، بر پیامبر ﷺ درود بفرستید (عبدالله بن عمرو). این روایت لفظ معینی ندارد؛ این یکی از صورت‌هایی است که ایشان آموخته است (بخاری ۳۳۷۰).
به اختصار: در روایت آمده که برای یک درود بر پیامبر ﷺ، الله ده درود می‌فرستد.
اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ
ای الله، پروردگار این دعوت کامل و نماز برپا شونده، به محمد وسیله و فضیلت عطا کن و او را به جایگاه ستوده‌ای برسان که به او وعده داده‌ای.
هنگام شنیدن اذان، پس از تکرار سخنان مؤذن و فرستادن درود (جابر).
به اختصار: پیامبر ﷺ فرمود که هر کس این را بگوید، در روز رستاخیز سزاوار شفاعت ایشان می‌شود.
