۷۹. النازعات
۴۶ آیت · مکی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
- وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا1
سوگند به فرشتگانی که جان [کافران] را به شدت بیرون می‌کشند.
- وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا2
و سوگند به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به نرمی و آسانی می‌گیرند.
- وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا3
و سوگند به فرشتگانی که [به امرِ الله، از آسمان به سوی زمین و بالعکس] شناورند.
- فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا4
و سوگند به فرشتگانی که [در اجرای اوامر الهی] بر یکدیگر سبقت می‌گیرند.
- فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا5
و سوگند به فرشتگانی [که به امر الهی] کار‌‌ها را تدبیر می‌کنند.
- يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ6
روزی که [پس از اولین دمیدن در صور] زمین [و کوه‌ها و همه چیز] به لرزه درآید
- تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ7
[و] در پی آن، [دمیدن دوم حشر] بیاید،
- قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ8
در آن روز، دل‌هایی سخت مضطرب [و ترسان] هستند.
- أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ9
و چشم‌های آنان [از ترس و شرمساری] فرو افتاده است.
- يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ10
[کافران در دنیا] می‌گفتند: «آیا ما [پس از مرگ، دوباره] به حال اول خود باز‌گردانده می‌شویم؟
- أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً11
آیا هنگامی که استخوان‌هایی پوسیده شدیم [و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده می‌شویم]»؟
- قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ12
می‌گفتند: «[اگر چنین وعده‌ای درست باشد،] آنگاه آن بازگشتی زیانبار است».
- فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ13
آن [بازگشت،] تنها [به] یک بانگِ مهیب است [و بس].
- فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ14
و ناگهان همگی بر عرصۀ زمین [محشر] ظاهر می‌شوند.
- هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ15
[ای پیامبر،] آیا داستان موسی به تو رسیده است؟
- إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى16
آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدس «طُوی» ندا داد [و فرمود:]
- ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ17
«به سوی فرعون برو که او طغیان کرده است،
- فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ18
و به او بگو: «آیا می‌خواهی [از کفر و گناه] پاک شوی؟
- وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ19
و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا [از او] بترسی [و فرمانبردار شوی]؟
- فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ20
پس [موسی] معجزۀ بزرگ را به او نشان داد.
- فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ21
اما او تکذیب و سرکشی کرد.
- ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ22
سپس [به حق] پشت کرد و به کوشش و تلاش [علیه موسی] پرداخت.
- فَحَشَرَ فَنَادَىٰ23
آنگاه [قومش را] جمع کرد و ندا داد
- فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ24
و گفت: «من پروردگارِ برتر شما هستم».
- فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ25
الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.
- إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ26
بی‌گمان، در این [واقعه،] برای هر کس که [از الله] می‌ترسد، عبرتی است.
- ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا27
آیا آفرینش شما [بعد از مرگ] سخت‌تر است یا آسمانی که [الله] آن را بنا کرد؟
- رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا28
سقف آن را بر افراشت و به آن شکل و نظم داد،
- وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا29
و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید،
- وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ30
و زمین را بعد از آن گسترانید،
- أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا31
و از آن، آب [چشمه‌ها و چاه‌ها و] چراگاهش را بیرون آورد،
- وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا32
و کوه‌ها را محکم و استوار [بر روی زمین] قرار داد.
- مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ33
[همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.
- فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ34
هنگامی که [آن] حادثۀ بزرگ [قیامت] فرا رسد،
- يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ35
در آن روز، انسان [تمام اعمال و] تلاش‌های خود را به یاد می‌آورد.
- وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ36
و جهنم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌شود.
- فَأَمَّا مَن طَغَىٰ37
اما آن کس که طغیان [و سرکشی] کرده باشد
- وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا38
و زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح داده باشد،
- فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ39
بی‌تردید، جهنم جایگاه اوست.
- وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ40
و اما کسی که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده و نفس را از هوی [و هوس] بازداشته باشد،
- فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ41
قطعاً بهشت جایگاه اوست.
- يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا42
[ای پیامبر،] دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟
- فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ43
تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟
- إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ44
[سرانجام و] منتهای [علمِ] آن، نزد پروردگار توست.
- إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا45
تو فقط بیم‌دهندۀ کسانی هستی که از آن [= قیامت] می‌ترسند.
- كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا46
روزی که [کافران] قیامت را ببینند، [چنین احساس می‌کنند که] گویی [در دنیا] جز یک شامگاه یا بامداد به سر نبرده‌اند.
ترجمه: Persian Translation - Rowwad Translation Center · v1.1.3
۷۹:۱