۸۹. الفجر
۳۰ آیت · مکی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
- وَٱلْفَجْرِ1
سوگند به سپيده‌دم [صبحگاهان]
- وَلَيَالٍ عَشْرٍ2
و به شب‌های دهگانه [آغاز ذی‌حجه]
- وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ3
و به زوج و فرد [اشیاء]
- وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ4
و سوگند به شب، هنگامی که [حرکت می‌کند و] می‌رود.
- هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ5
آیا در این [چیزها] سوگندی برای صاحب‌خرد نیست [که او را قانع نماید]؟
- أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ6
[ای پیامبر،] آیا ندیدی که پروردگارت با [قوم] عاد چه کرد؟
- إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ7
[همان قبیلۀ] اِرَم که دارای [کاخ‌هایی با] ستونهای بلند بودند
- ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ8
که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود؟
- وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ9
و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخره‌های سخت را از [کنار] وادی می‌تراشیدند [و خانه برای خودشان می‌ساختند]؟
- وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ10
و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].
- ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَـٰدِ11
[همان] کسانی که در شهرها طغیان [و سرکشی] کردند
- فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ12
و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.
- فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ13
آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.
- إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ14
یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.
- فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ15
و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور می‌گردد و گمان می‌کند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛
- وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ16
و اما هنگامی که او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ سازد، [دلسرد شده و گمان می‌کند که این امر بدان سبب است که نزد الله، خوار و ذلیل است؛] پس می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».
- كَلَّاۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ17
هرگز چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید
- وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ18
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمی‌کنید
- وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا19
و میراث را حریصانه می‌خورید [و حق ضعیفان را نمی‌دهید]
- وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا20
و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.
- كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا21
هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ هنگامی که زمین سخت در هم کوبیده شود [و هموار گردد]
- وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا22
و پروردگارت [برای دادرسی] بیاید و [نیز] فرشتگان صف‌درصف [بایستند]
- وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ23
و در آن روز جهنم آورده شود، آن روز است که انسان [کافر] پند می‌گیرد [و توبه می‌کند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟
- يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى24
وی می‌گوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگی‌ام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!»
- فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ25
در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمی‌کند،
- وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ26
و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمی‌کشد.
- يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ27
[اما به مؤمن ندا می‌شود:] «ای روحِ آرام‌یافته،
- ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً28
به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.
- فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى29
پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی
- وَٱدْخُلِى جَنَّتِى30
و به بهشت من وارد شو».
ترجمه: Persian Translation - Rowwad Translation Center · v1.1.3
۸۹:۱