۶۹. الحاقة
۵۲ آیت · مکی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
- ٱلْحَآقَّةُ1
[روزِ] واقع‌شدنیِ [رستاخیز]
- مَا ٱلْحَآقَّةُ2
آن واقع‌شدنی چیست؟
- وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ3
و تو چه دانی آن واقع‌شدنی چیست [و چگونه است]؟
- كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ4
[قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهم‌کوبنده را تکذیب کردند.
- فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ5
و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.
- وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ6
و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.
- سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ7
[الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا بودی، آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنه‌های پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمین‌افتاده [و هلاک‌شده] می‌دیدی.
- فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ8
آیا کسی از آنها را می‌بینی که باقی مانده باشد؟
- وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ9
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و [مردم] شهر‌های ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند.
- فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً10
آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب بی‌نهایت سختی گرفتار کرد.
- إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ11
هنگامی که آب طغیان کرد، ما [اجداد] شما را [به همراه نوح] در کشتی سوار کردیم،
- لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ12
تا پندی برای شما قرار دهیم و گوش‌های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.
- فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ13
آنگاه که یک بار در صور دمیده شود،
- وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً14
و زمین و کوه‌ها از جا کنده شده و یکباره درهم‌کوبیده [و متلاشی] شوند.
- فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ15
در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع می‌پیوندد
- وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ16
و آسمان شکافته می‌شود و در آن روز، سست می‌گردد [و فرو می‌ریزد].
- وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَاۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ17
و فرشتگان بر کناره‌های آن [= آسمان] قرار می‌گیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل می‌کنند.
- يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ18
در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه می‌شوید و هیچ چیز از [کار‌های] شما پنهان نخواهد ماند.
- فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ19
اما کسی که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، می‌گوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید.
- إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ20
من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد».
- فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ21
پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایت‌بخش] خواهد بود؛
- فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ22
در بهشتی برین
- قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ23
که میوه‌هایش [برای چیدن] در دسترس است.
- كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ24
[و به آنها گفته می‌شود: «به [پاداش] آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد».
- وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ25
و اما کسی که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمی‌دادند،
- وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ26
و نمی‌دانستم حسابم چیست!
- يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ27
ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام می‌شد [و پایان کار بود]!
- مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْۜ28
مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد [و سودی نبخشید].
- هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ29
قدرت و فرمانروایی‌ام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]».
- خُذُوهُ فَغُلُّوهُ30
[به فرشتگان گفته می‌شود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید.
- ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ31
سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید.
- ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ32
آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است.
- إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ33
بی‌گمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،
- وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ34
و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمی‌کرد.
- فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ35
بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاری‌اش کند]،
- وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ36
و غذایی جز چرک و خون [جهنمیان] ندارد؛
- لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ37
[غذایی که] جز گناهکاران آن را نمی‌خورند».
- فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ38
سوگند به آنچه می‌بینید
- وَمَا لَا تُبْصِرُونَ39
و به آنچه نمی‌بینید.
- إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ40
بی‌تردید، این [قرآن،] سخن [الله] است که فرستاده‌ی بزرگوار [او، محمد آن را بر مردم تلاوت می‌کند].
- وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ41
و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید.
- وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ42
و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید.
- تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ43
[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
- وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ44
اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،
- لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ45
مسلّماً ما او را با قدرت می‌گرفتیم،
- ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ46
سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،
- فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ47
و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد.
- وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ48
یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.
- وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ49
و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید.
- وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ50
و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.
- وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ51
و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.
- فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ52
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.
ترجمه: Persian Translation - Rowwad Translation Center · v1.1.3
۶۹:۱