۱۰۱. القارعة
۱۱ آیت · مکی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
- ٱلْقَارِعَةُ1
[آن] فروکوبنده.
- مَا ٱلْقَارِعَةُ2
[آن] فروکوبنده چیست؟
- وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ3
و تو چه دانی که [آن] فروکوبنده چیست؟
- يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ4
روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده [حیران و سرگردان] خواهند بود.
- وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ5
و کوه‌ها مانند پشم رنگینِ حلاجی‌شده خواهند شد.
- فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ6
و اما هر کس که [در آن روز،] کفّۀ میزانش سنگین باشد،
- فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ7
[در بهشت،] در زندگی رضایت‌بخشی خواهد بود.
- وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ8
و اما هر کس که کفّۀ میزانش سبک باشد،
- فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌ9
[مسکن و] پناهگاهش «هاویه» است.
- وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ10
و تو چه دانی که آن [هاویه] چیست؟
- نَارٌ حَامِيَةٌۢ11
آتشی است سوزان [و شعله‌ور].
ترجمه: Persian Translation - Rowwad Translation Center · v1.1.3
۱۰۱:۱