ای الله، تو پروردگار من هستی و تنها تو سزاوار پرستش هستی. مرا آفریدی و من بندۀ تو هستم. تا توان دارم به پیمان و وعدۀ تو پابند هستم. از بدی کارهایم مرا پناه بده. نعمت‌های تو و گناه خود را می‌پذیرم. مرا ببخش؛ تنها تو گناهان را می‌بخشی.
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به سوی الله توبه کنید؛ توبه‌ای خالصانه. امید است پروردگارتان گناهانتان را از شما بزداید و شما را به باغ‌هایی [از بهشت] وارد کند که جویبارها از زیر [درختان] آن جاری است؛ [در] روزی که الله، پیامبر و کسانی را که همراه او ایمان آورده‌اند، خوار نمی‌کند. نورشان پیشاپیش آنان و سمت راستشان [بر روی صراط] در حرکت است؛ می‌گویند: «پروردگارا، نور ما را به تمام [و کمال] برسان [که وارد بهشت شویم] و ما را بیامرز. بی‌گمان، تو بر هر چیز توانایی».
